Beter begrijpen kost moeite.

 

Welkom op deze site van Menno Versteeg!

Op deze pagina's zult u regelmatig stukjes tegenkomen. Soms vreemd, soms direct verhelderend maar altijd met inhoud. Net als in de stukjes van mijn andere site is er geen volgorde.

De inhoud van deze pagina is vers geschreven. Sommige onderwerpen zullen in een latere versie geschrapt of veranderd worden.

 

Ode aan meneer van Trigt

Meneer van Trigt was iemand die er uitzag als een ambtenaar en wel van het nare model. Maar ook bij hem was het zo dat schijn bedroog.

Ik volgde bij hem het vak bedrijfskunde en deze man trok mijn aandacht door zijn verstandige praat. In één van zijn eerste lessen had hij het over redenen waarom mensen iets doen.

Hij vertelde ons dat er altijd drie redenen zijn waarom mensen iets doen:

Met dit rijtje raakte hij aan iets wat heel belangrijk is voor het begrijpen van de ander maar ook van onszelf! De ogenschijnlijke reden is de reden die er lijkt te zijn. De opgegeven reden is ... precies. En van de ware reden wist hij te vertellen: "daar komen we nooit achter"!

Daar komen we nooit achter...

Jeetje! Wat nu? De ware reden daar komen we nooit achter....Hetzelfde geldt voor de waarheid. Een groot dichter schreef ooit: "lees maar er staat niet wat er staat". Tijd voor complete verwarring? Nee. De kunnen de ware reden vaak wel steeds beter in kaart brengen. Maar volledig, nee dat gaat niet lukken.

Ditzelfde geldt voor onszelf en voor onze mogelijkheden. In deze stukjes wil ik u uitdagen om te ontdekken en dat geldt zeker ook voor de workshop. Er valt altijd iets te vinden, maar volledigheid is een illusie.

 

De hardware en de software

In het vorige stukje raakten we even de "computer" of de architectuur aan - een vat vol verrassingen waarvan af en toe een geheimpje van prijsgegeven wordt.

Nou zijn computers zonder software niks en dat geldt voor ons ook. Kennis wordt ons op allerlei manieren aangereikt of opgepikt en bepaalt in belangrijke mate ons functioneren.

Computers met "foute"software werken niet zo fantastisch of soms gewoon niet. Ook mensen zijn vaak voorzien van teveel disfunctionele kennis.

Disfunctionele kennis!

Terwijl ik dit aan het schrijven ben rijpen er allerlei zaken. Ik zie ook wel dat er hier en daar zinnetjes aanwezig zijn die niet helemaal lopen, maar daar laat ik me niet door van de wijs brengen.

Wat is me duidellijk geworden? Ieder mens zit vol met al dan niet ontdekte talenten. De vraag dringt zich op: "waarom komt de ene mens tot groei en tot rijpheid en de ander niet?".

De tuin geeft me antwoord. Achter me bloeit momenteel een prachtige rozenstruik en deze vertelt een groot gedeelte van mijn verhaal. De genetische samenstelling van deze plant is goed. Dit is de architectuur.

Toch is de plant mooi geworden door het denkwerk van de tuinier. Nu wordt het verhaal echt simpel. De tuinier laat voor de plant het goede toe: snoeien, bemesten, licht, water enz..

Tevens probeert hij het slechte te weren: bladluis, overwoekering enz...

Belangrijke conclusie:

Deze plant groeit en bloeit door wat we toelaten en uitsluiten!

 

Bestaat het woord tuinier zoals ik het gebruik eigenlijk wel?

Dat kan me geen moer schelen. Als het niet bestond, nou dan bestaat het nu. Ik ga verder met disfunctionele kennis. Het verhaal van de roos vertelde ons veel over het nut van toelaten en uitsluiten.

Disfunctionele kennis sluit het goede uit. Tijd voor een zijsprongetje. Vandaag ga ik het over fysiotherapeut Ad hebben. Ik kende hem van de eerste golfclub waar ik lid was. Hij was een matige golfer en vaak ook een matige denker maar ook Ad mag aan deze optocht der wijsheid deelnemen want hij reikte me ooit een fantastisch inzicht aan.

Ad behandelde veel sportblessures. Ooit schreef hij iets in het clubblaadje over de oorzaak: "veel kwetsures ontstaan door het uitvoeren van een technisch niet correcte handeling die eindeloos herhaald wordt".

Wat proefde ik hieruit? Menselijke geneigdheid om door te gaan met iets dat pijn doet. Sommigen gaan hierin zo ver dat er blijvende schade uit voortvloeit!

Dit verhaaltje ging over lichamelijke klachten maar er is een flinke overeenkomst met het geestelijke broertje of zusje. Kort door de bocht: heb je pijn, dan word je gewaarschuwd dat je iets verkeerd doet!

Even van de hak op de tak! Dankbaarheid...

Dit schoot me vanmiddag te binnen en ik wil dit verder laten rijpen. Ooit...heel lang geleden had ik met iemand een pittige discussie over dankbaarheid. Vanmiddag dacht ik hier nog eens over en het begrip dankbaarheid kreeg toch weer wat toegevoegd. Mensen die in hun basishouding dankbaar zijn, zijn bereid om andere mensen in hun geestelijke wereld toe te laten. Ze waarderen met hun dank hetgeen de ander probeert toe te voegen. Nou zijn er ook mensen die als grondhouding "ondankbaarheid"hebben. Dat is niet alleen sneu voor degene die hen wat wil geven maar vooral voor het ondankbare type zelf. Waarom? Ondankbare mensen laten liever geen nieuwe inzichten toe. Zo. Veel te kort door de bocht maar dat trek ik wel weer recht. Smiley

 

Waar je je aandacht op richt groeit..

Dit geldt voor zowel positieve als negatieve zaken. Vandaag wil ik het hebben over de net-goed-mensen. Eigenlijk is het nog niet eens een soort mensen maar een type gedrag. Gedrag heeft het grote voordeel dat het aan te leren valt maar vooral dat het ook af te leren is.

"net goed" wordt er vaak geroepen door omstanders wanneer er over leed verteld wordt dat een wat minder populair figuur overkomen is. Raar gedrag. Hen is niks aangedaan en toch genieten ze van dit leed. Maar het is nog erger. Door te hopen op leed bij anderen ben je met leed bezig en waar je je aandacht op richt dat groeit en groeiend leed daar zit niemand op te wachten, toch? Wat gij niet wilt dat u geschiedt wens dat ook een ander niet.

Eerlijk en open???

Veel mensen vinden zichzelf eerlijk en open. We zijn het niet. Vandaag haal ik van Kooten & de Bie naar de voorgrond. In hun leerzame nummer "zoek jezelf broeder" komt het zinnetje voor: "en met make-up van oor tot oor, stelt zijn vrouw een ander voor en ....". We ruiken niet naar onszelf maar naar zeep of parfum, mannen proberen kaalheid te maskeren en grijs haar hebben is ook uit den boze. Moet ik doorgaan? Figuurcorrigerende kleding, gebleekte tanden, gezond ogende bruine huid, o ja en kleding.. want de oermens was toch bloot??? Nee, we laten ons niet kennen! Letterlijk. En vrolijk overkomen. Ooit kwam ik een dame tegen waarvan ik wist dat ze nog zeer kort te leven had. Ik wilde haar steunen en opende met de vraag: "hoe gaat het met u?". Het antwoord was verbijsterend: "uitstekend!!". Ik keek haar aan en even later barste ze in huilen uit. De facade was gevallen en daarna konden we een heel mooi gesprek hebben.

Waar wil je naar toe Menno?

We wonen in een lichaam en hebben een geest waarvan we de mogelijkheden nauwelijks kennen. We gaan om met mensen die zich anders voordoen dan ze zijn. Niets is echt zeker en niets is echt duidelijk. Is dat duidelijk? In dit onduidelijke leven schiet de fantasie ons te hulp. Fantastie kan ons helpen maar kan ons ook breken. Wanneer u dit snapt dan zult u minder zwaar aan gedachtes tillen. Ik heb gezegd.

1000 redenen om iets niet te doen

Ik heb een oplossingsgerichte instelling: zodra er ergens een probleem is dan probeer ik te denken over een oplossing. Wordt deze hulp altijd met gejuich ontvangen en gaat men vol goede moed een beter pad op? Nee, meestal niet. Wel klagen, liever niks veranderen. Ik heb ooit een verstandig iemand horen zeggen: " Als je de dingen doet zoals je ze altijd gedaan hebt, dan krijg je de resultaten zoals je ze altijd gehad hebt".

Helaas is deze wijsheid slechts tot weinigen doorgedrongen. Waarom worden aangereikte oplossingen zelden gebruikt? Ik denk dat het met twee dingen te maken heeft: ongeloof en trots.

De belangrijkste factor is denk ik trots. Velen voelen zich gekleineerd door degene die met een helder alternatief komt. Immers zij zijn vaak na maanden tobben niet veel verder gekomen. Volkomen misplaatst. De gulle gever of geefster van een oplossing wordt met argwaan bejegend in plaats van met dankbaarheid.

Terwijl ik dit typ denk ik weer aan Innuendo. Voorwaarde voor groot worden is : "surrender your ego". Swallow your pride. Je trots even aan de kant zetten. Schaamte is de grootste hinderpaal voor verandering.

Het ene onderwerp is nog niet eens echt uitgediept of het volgende komt alweer aanwaaien.

 

Beoordelingsfouten

Hier leerde ik ooit het één en ander over tijdens een managementcursus die ik volgde en ook tijdens mijn rechtenstudie (die ik niet afmaakte).

Misschien ga ik dat nog eens wat nader opzoeken en wellicht zal ik dit stukje met een rood hoofd moeten corrigeren. Hoewel ... valt denk ik wel mee.

Waar ik nu over ga schrijven is de attributie-theorie. Blijf erbij. Het is eenvoudig te snappen.

Eerst een voorbeeldje. Er is iemand die regelmatig met een slordig kapsel rondloopt. Op basis van één eigenschap worden er conclusies getrokken over deze persoon. Zijn haar zit slordig dusssss hij zal wel met alles slordig zijn. Oplichters maken veel gebruik van deze onderontwikkelde manier van oordelen. Zij zorgen dat ze er keurig uitzien en goed verzorgd zijn. Het oordeel van de ... is dan: "o, wat een keurige man! die zal wel betrouwbaar zijn!!.

De fantasie vult op grond van een enkele waarneming het complete plaatje in. Misschien volgen er binnenkort nog wat onderwerpjes uit deze categorie. Een juist oordeel is onmogelijk maar onvoldoende onderbouwde oordelen brengen u op een dwaalspoor. En dat willen we niet.

De manifeste klacht!

Ook geleerd van meneer van Trigt. Maar kerel, je hebt al een ode dus ik stop nu met danken.

De heer van T. had het ook eens over manifeste klachten. Een mooi onderwerp in de categorie: het is niet wat het lijkt te zijn.

"Bah, wat is de koffie hier toch goor!!!". Er wordt geklaagd en de directie stelt een onderzoek in. De leverancier van de koffie behoort tot de topblenders. De apparatuur is perfect en schoon en het personeel dat de koffie maakt is deskundig en toegewijd. En hoe de directie ook proeft ... de koffie is perfect.

De klacht is geen klacht over de koffie maar een manifeste klacht. Werknemers hebben onvrede over een onderwerp waar ze niet over durven of willen klagen dus klagen ze daar niet over, maar over iets anders. In dit geval de koffie. Interessant niet? Altijd maar op zoek naar de ware oorzaak...

 

Duidelijke taal!

Okay, er zijn nu een aantal onderwerpen aan de orde geweest die omgeven waren door onduidelijkheid. Vandaag wil ik daar graag taal aan toevoegen. Niet alleen is het zo dat sommige woorden veel vaak totaal verschillende betekenissen hebben. Een woordje wat me nu te binnen schiet is bijvoorbeeld: band. Een snelle blik op mijn zoekmachine levert met gemak 10 betekenissen op variërend tussen zo'n ding waar uw fiets of auto op rijdt tot een muziekgroep.

In officiële betekenissen zit dus al veel diversiteit. Vaak is er ook een grote mate van ondeskundigheid van degene die het woord gebruikt. Zo had ik ooit een klant die een imperium op zijn dak wilde. Hij bedoelde een imperiaal op het dak van zijn auto. Alleen de betekenis van een woord kan dus al tot verwarring leiden. (leiden, lijden, Leiden)

Maar ook de manier waarop iets gezegd wordt maakt al verschil. Zegt u gewoon tegen iemand: "je bent goed bezig". Of zegt u hetzelfde op exact dezelfde toon en u lacht erbij of u schudt terwijl u dit zegt met uw hoofd dan wordt deze uiting totaal anders uitgelegd.

En nog wat... taal is niet compleet. Als ik de kamer waarin ik nu aan het typen ben wil beschrijven dan heb ik zeer veel tekst nodig voor een klein beetje correcte indruk en dat ligt natuurlijk niet aan mij....

Dus.... taal maakt het leven ook niet duidelijker en dan heb ik het nog niet eens over Babylon gehad.

 

Zo...het begint duidelijk te worden

 

Stress!

Okay... ik maak nu even geen bruggetje hoewel een dergelijk hulpmiddel in een latere versie niet zal ontbreken. Aanleiding voor dit onderwerp is het gesprek dat ik vanmiddag had, waarbij de vraag gesteld werd: "Menno... jij bent altijd zo relaxed... heb jij nooit stress".

Zeker wel! En ik heb soms ook last van stress. Maar dan doe ik er wat aan. Maar wat is eigenlijk stress? Zenuwachtigheid? Nee. Drukkende gevoelens? Ook niet.

Stress is de energie die het kost om van de ene situatie naar de andere te schakelen zo leerde ik ooit. Ik kijk dit later na maar dat mag u natuurlijk ook zelf doen.

Kan iemand last hebben van stress? Zeker wel, ik ook. Last treedt bij mij op wanneer de hoeveelheid energie die gevraagd wordt voor een verandering aan de (te) hoge kant wordt. Ik maakte nooit zelf mijn websites en sta er nu min of meer alleen voor waarbij ik mezelf bijna moet forceren om mijn aandacht erbij te houden. In dit forceren - tegen je limiet zitten - zit de last.

Is er iets aan de last te doen? Zeker wel. Er zijn altijd vele wegen die naar Rome leiden. Wanneer de energie die ik nodig heb met mijn methode hinderlijk/drukkend wordt dan kan ik er domweg voor kiezen om het doel op een andere manier te bereiken.

Het werk uitbesteden bijvoorbeeld. Iemand om hulp vragen. Zoeken naar een gemakkelijk programma. Een Youtube filmpje bekijken. Zat mogelijkheden om met een beetje anders hetzelfde resultaat te bereiken. Met minder last en meer plezier. Zeker wel. En blijft dit stukje in deze vorm bestaan???

 

De echoput van het gelijk

Deze uitdrukking hoorde ik in "de wereld draait door". Hij is echter zo treffend en aansluitend op de eerdere stukjes dat ik geen moeite ga doen om het wiel opnieuw uit te vinden.

Zoals gesteld is er in het leven weinig duidelijk en zeer veel voor meerdere uitleg vatbaar. Gevolg hiervan is dat velen op zoek gaan naar (schijn-)zekerheid. Eén van de wegen die tot een sterker gevoel van zekerheid leidt is verbinding.

Verbinding kan tot veel moois en goeds leiden. Vrienden en kennissen kunnen veel toevoegen aan elkaars leven en vormen een mini-gemeenschap waarbij men voor elkaar iets kan en wil betekenen.

Toch kan men zich ook met de verkeerden verbinden en uitgroeien tot onderdeel van een groep die elkaar nakakelt. Omgaan met mensen die in te grote mate gelijkgestemd zijn is vergelijkbaar met een piano waarbij alle toetsen dezelfde toon voortbrengen. Hier valt geen muziek mee te maken. Duidelijk?

 

Versieren!

Nee, er volgt nu geen mini-cursus, maar ik benoem dit onderwerp omdat succesvolle "versierders" vaak gebruik maken van de behoefte aan zekerheid. Zoals in het vorige stukje gesteld: dit gevoel probeert men vaak te versterken door verbinding. Natuurlijk is het zo dat iemand die om deze reden verbinding zoekt niet zit te wachten op nog meer onbekend terrein. Wat gebeurt er nou met deze truc? Zij bestelt cola, hij ook. Zij vindt het warm, hij ook. Zij geeft aan dat ze graag op het strand loopt.. hij is er ook dol op. Dit kopieergedrag geeft vertrouwen. Immers, iemand met dezelfde interesses als jezelf dat kan toch niet slecht zijn???

In de verkoopkunde wordt trouwens hetzelfde trucje toegepast. Een pietluttige koopt niet graag bij een sloddervos dus... wordt er door een goede verkoper pietluttigheid vastgesteld dan wordt dit met dito gedrag beantwoord.

Wat is nou het pijnlijke aan dit alles? Ik ga het u zeggen. Lekker kort door de bocht!! Mensen die zekerheid willen zijn gemakkelijke slachtoffers.

 

Het roer om?

Ik ben altijd een groot fan van de Formule 1 geweest en ik heb er ook veel van geleerd. In ieder geval van één ex-wereldkampioen: Sir Jackie Stewart. Hij was actief in een tijd waarin sterven op het circuit er nog gewoon bijhoorde.

Een belangrijke reden voor zijn snelheid en geringe aantal ongelukken ligt besloten in zijn race-filosofie, welke ook op het leven toegepast kan worden.

Wat propageerde hij? Geleidelijkheid... geen plotselinge bewegingen. Tijdens cursussen die hij gaf plakte hij een asbak op het dashboard. In die asbak bevond zich een knikker. Bij een wilde beweging van de auto verliet de knikker de asbak en maakte dit glazen bolletje duideliijk dat men iets te woest geweest was.

Te heftige bewegingen verstoren meer dan dat ze opleveren. Wie plotseling aan het roer van een zeilboot trekt slaat om. Vragen?

 

De kunst van het luisteren...

komt

Vandaag college trots/belediging

Zij is in haar kuif gepikt, hij is op zijn teentjes getrapt, in zijn/haar wiek geschoten. Tal van uitdrukkingen zijn er voor beledigd zijn.

Te veel mensen zijn snel beledigd. Is dat erg? Zeker wel. Het is te sterk om te zeggen dat wijsheid verdwijnt waar trots verschijnt, maar er zit toch wel wat in.

Je beledigd voelen is een filter. Door dit filter op de voorgrond te plaatsen dringt de vraag of opmerking van de ander nauwelijks door.

Het volgende voorbeeld bevat grof taalgebruik!

Vroeger knapte ik zelf voor de hobby oude auto's op, waarbij het opnieuw spuiten ook voorkwam. Ik deed alles zelf. Voor het spuiten was ik bezig om met een doek in combinatie met ontvetter om dit voertuig vetvrij te maken. Terwijl ik hiermee bezig was werd er op woeste toon iets tegen me gezegd: "hee, lummel...dat doe je helemaal verkeerd! ". De meesten zouden in dit geval boos geworden zijn en deze kerel verder genegeerd hebben of erger. Dat deed ik niet. "vakman! , vertel me wat deze stumper zo verkeerd doet"luidde mijn reactie. Hij legde mij uit dat ik sommige plekken 3x ontvette en andere plekken oversloeg doordat ik geen systeem had.

"je hebt nog gelijk ook" zei ik en voegde daar nog een grof woord aan toe. Ieder vogeltje zingt zoals het gebekt is. Hij kon mijn openheid waarderen en sinds die tijd konden we elkaar dingen zeggen zonder dat het filter van belediging de eigenlijke informatie wegving.

De boodschap is belangrijker voor mij dan de verpakking. Blijkt er geen boodschap te zijn maar alleen azijn dan weet ik daar ook wel raad mee. Ik heb ook een beëdiging in belediging.

 

Lekker - gevaarlijk!

Regelmatig kom ik mensen tegen die zich iets raars hebben voorgenomen. Alles wat ze doen moet lekker, leuk, gemakkelijk en pijnloos zijn.

Ooit liep ik met iemand op de golfbaan die op klagelijke wijze duidelijk maakte dat hij "verging van de dorst....". Om van het geklaag af te zijn bood ik hem mijn flesje water aan. "water, o nee, dat lust ik niet. Heb je niet iets van cola??". De keer daarop "verging hij van de honger" maar een aangeboden boterham met kaas...nee, bah!

Velen willen behoeftes bevredigen maar wel met veel noten op de zang. Bear Grylls drinkt in de woestijn zijn eigen urine als het niet anders kan. Hij overleeft de meest bizarre situaties omdat hij niet gehinderd wordt door hoge eisen van comfort en smaak. Hij eet larven en wortels van planten wanneer hij honger heeft. Hij is niet de enige die zijn verstand gebruikt en zijn eisenpakket overboord gooit. Elco Brinkman zei ooit: "als het niet kan zoals het moet, dan moet het maar zoals het kan". Zo denk ik ook. Spiering is vis als er niets anders is.

 

"automatische reacties..."

Het lijkt handig! Er gebeurt iets en je hebt van tevoren al bedacht hoe je gaat reageren. Een manier van handelen waarbij allemaal knopjes gemaakt zijn: als dit ... dan . Deze knopjes worden ook wel "buttons"genoemd.

Toch heb ik ernstige bedenkingen tegen te veel buttons. En ja, dit is weer vers geschreven dus ik ga al schrijvende mijn bedenkingen onder woorden proberen te brengen.

In mijn jeugd heb ik veel gecollecteerd. Vaak wilde men ondanks mijn sympathieke verschijning liever niks geven. Om toch de schijn van vriendelijk zijn op te houden beriep men zich met grote regelmaat op smoesjes: "o ja, ik zie het al! De SIMAVI daar hebben we net naar gegireerd!" of "ze zijn hier net geweest". Ook op andere terreinen kwamen geprogrammeerde smoesjes voor. Een vriend van mij die had geen geld voor een rijbewijs maar hij reed wel graag auto. Zodra hij door de politie aangehouden werd en er naar papieren gevraagd was reageerde hij heel kalm. Met een breed gebaar stak hij zijn hand in zijn binnenzak en constateerde dan tot zijn grote schrik dat hij het verkeerde jasje had aangetrokken. Bij het noteren van de gegevens gaf hij dan alle personalia van zijn broer op en die kwam dan een halve dag later op het bureau alles laten zien. Werkte altijd.

Mensen gebruiken dus buttons om anderen met een beproefd recept af te serveren waarbij het een sport wordt om de ander op het verkeerde been te zetten. Te vlotte reacties zijn verdacht.

Buttons werken goed met afpoeieren alleen afpoeieren als systeem houdt de kennis weg. Nog 1 voorbeeldje en dan ga ik naar het volgende punt. Iemand die niet lezen kan gebruikt vaak de button: ik ben mijn bril vergeten....Door dit smoesje is diegene misschien al 100 kansen misgelopen om van een geduldig iemand de grondbeginselen van het lezen te leren. Smoesjes/buttons sluiten ook het goede af. En dat willen we niet.

Door het gebruik van buttons wordt er niet echt gedacht of gewogen: pats de reactie is er zonder tussenkomst van de hersenen.

Spieren die niet getraind worden verslappen en hebben minder mogelijkheden. Dit geldt ook voor de bovenkamer.

Ik heb het vaak gezien: de grootste tobbers en depressievelingen zitten vol met automatische handelingen. Door het gebruik van de vaste patronen en reacties (saai!) blijft er veel tijd over.En hier zit hem nou vaak de kneep. Hun hele leven is gevuld met patroontjes en vaste reacties: de vrijgekomen tijd wordt vervolgens (kort door de bocht) gebruikt voor tobben en malen.

Emile Ratelband schreef in zijn boek Tjakka! over het doorbreken van patronen. Ik ben het volledig met hem eens dat dit een zeer nuttige en helende activiteit kan zijn en het is niet moeilijk. Gaat u altijd naar de Lidl, ga eens naar de Jumbo. Tankt u altijd Shell.... gaat u altijd op de fiets naar de kapper...lopen! Andere kapper.

Doe dit en niet 1 keer! U hersenen worden weer lekker aan het werk gezet en de tijd voor onzalige gedachtes verdwijnt. Ik ben afgelopen zondag op mijn 50cc Kymco scooter zonder navigatie van Veendam naar Leiden gereden. Het was een dol avontuur en getuigen kunnen verklaren dat ik totaal niet afgemat was door deze louterende reis. Buttons zijn voor machines. Denk en wordt mens.

Verandering in seconden...

Hoe je je voelt kan in enkele seconden veranderen. Sterker nog we kunnen daar zelf actief op ingrijpen wanneer dat gewenst is.

O ja? Ja! Vaak heb ik te horen gekregen dat mensen zich rot voelden. Er wordt tijdens het uitspreken van deze gemoedstoestand ervan uit gegaan dat gevoel niet gemakkelijk te wijzigen is. Echt wel!

Iemand die onder armoedige omstandigheden leeft en die te horen krijgt dat hij/zij de jackpot van de Staatsloterij gewonnen heeft zal echt geen maanden nodig hebben om enige vorm van blijdschap te ontwikkelen. Omgekeerd is het wanneer u blij met uw nieuwe fiets naar het winkelcentrum rijdt en na het doen van uw boodschapjes ontdekt dat de tweewieler gestolen is. Uw gevoel verandert in seconden.

Dit zijn wat milde voorbeeldjes die aangeven dat gevoel helemaal niet een vaststaand iets is: het omgekeerde is het geval.

Vaak zijn er echter geen van buitenaf komende zegeningen of vloeken die ons gemoed naar een ander niveau tillen dan wel drukken. Wat kunnen we dan doen? Enkele mogelijkheden:

Ik wil het nu even bij het laatste punt houden: ingrijpen. Zoals sommigen weten heb ik zeer veel dingen meegemaakt die als "traumatiserend" bestempeld zouden kunnen worden. Toch wordt ik gezien (en zo zie ik het zelf ook) als een goedgehumeurde stabiele persoonlijkheid. Hoe doe ik dat? Geen geheimen bij mij. U hoeft er geen workshop voor te volgen. Ik laat me niet meedrijven maar ik stuur.

En nee, ik ga niet op de vlucht. Ik drink niet en probeer ook vooral niet om het aanwezige nare weg te duwen. Wat je wegduwt krijg je terug alsof het aan een elastiek zit. Voor het beïnvloeden van stemming heb ik een gereedschapskist. Ik noem nu even een paar dingetjes die daar inzitten:

Er zijn er nog meer zoals u zult begrijpen. Nu ga ik iets moeilijks zeggen. Wanneer er een zwart druppeltje in de vorm van ellende is dan kunt u dit niet verwijderen. Voeg witte druppeltjes toe net zolang totdat het zwart zijn invloed verloren lijkt te hebben. Oplossen is de oplossing. Nogmaals: probeer het zwart niet te verwijderen want dan bent u met ellende bezig en zoals al eerder gezegd: waar je je aandacht op richt dat groeit.

 

Keuzemenu...

Vandaag eens even een paar woordjes wijden aan vrijheid. Als ik er over denk dreigt het een erg ingewikkeld stukje te worden. En als ik er nog meer over denk zou ik er een heel boek over kunnen schrijven. Dat doe ik voorlopig niet.

Ik licht er één facet uit: schaduwkanten van de vrijheid. De Nederlandse samenleving heeft zich ontworsteld aan veel vormen van gezag. De rol van de kerk veranderde, agenten verloren respect en het onderwijs werd democratischer om maar eens een paar dingen te noemen.

De maatschappij werd individueler en mensen en instituten die naar zo'n individu wezen werden al snel als reactionair bestempeld. En nu komt mijn punt!

Uitgangspunt voor velen werd: ik ben een vrij mens en ik laat me door jou niet de les lezen. En hier zit hem de kneep. Iedere opmerking die naar hen gemaakt wordt dreigt direct afgeserveerd te worden omdat hen zogenaamd de les gelezen wordt en dat laten ze niet over hun kant gaan!!! Oh Nee! Wie denken ze wel dat ze zijn? Ik doe toch zeker wat ik zelf wil! O!

Wat deze mensen doen is muren om zich heen bouwen. En wie een muur om zich heen bouwt is niet vrij maar juist gevangen....En dat vind ik nou het gevaarlijke: dit zijn de nieuwe onbereikbaren. Mensen met een verhoogde kans op ontsporing omdat ze zich niet laten waarschuwen.

Ik ga weer inkorten. Je kunt gerust naar anderen luisteren en hun mening in overweging nemen. Vervolgens beslis je in vrijheid zelf of je met die informatie wat doet of niet. Is dit stukje klaar? Nee, maar ik ben toch zo vrij om het alvast te plaatsen. Wie oren heeft die hore.

 

Uitzicht op inzicht is een prettig vooruitzicht.

 

Mindfulness en hobby's!

Ooit hoorde ik iemand op Discovery zeggen: "een man die geen onbenullige hobby's heeft die bedriegt zijn vrouw of ontspoort". Een baude uitspraak die bij mij de vraag opriep of het misschien niet nog erger is. Zouden mensen zonder onbenullige hobby's niet alleen geneigd zijn om hun vrouw te bedriegen maar ook zichzelf? De vraag stellen is hem beantwoorden.

Overigens bestaan er geen onbenullige hobby's punt. Vandaag ga ik weer samen met u een interessante verbinding voor mogelijk houden. Ooit zag ik twee psychologes die ik ken bezig met een cursus "mindfulness". Met deze bezigheid, en dit is puur wat ik ervan gezien heb, probeerden zij de geestelijke maalstroom waarin ze verzeild geraakt waren te onderbreken door heel bewust en gefocust met iets bezig te zijn. Ademhaling, aandachtig bekijken van alledaagse voorwerpen en dergelijke. Dit kan heel goed werken. Maar wat is eigenlijk het verschil in werking met een "onbenullige"hobby? De vraag stellen is.... precies.

De werking op de geestelijke rust is gelijk alleen de keuze voor de hobby is minder bewust en vrijwilliger. Tijd om weer flink kort door de bocht te rossen. Geestelijke rust hebben we allemaal nodig. U kunt dit zien als noodzakelijk onderhoud. En ja, besparen of overslaan van onderhoud wordt met de auto afgestraft en dat is met de geest niet anders. Verzin wat, ga lekker graven, bomen omzagen, een brommer opknappen, borduren, een broek naaien of wat dan ook. En stakkers die wat schampertjes doen over uw activiteit? Trek geestelijk een lange neus, het liefst heeeeeeeel mindfull. smiley

 

Slapen met Menno!

Goed slapen is belangrijk en eenvoudig. Ik ben de koning van het slapen en slaap onder de meest extreme omstandigheden.

Heb ik deze vaardigheid zelf ontwikkeld? Nee. Is dat erg? Nee! Van anderen geleerd? Ja. Moeilijk om te leren? Nee.

Lees dit verhaaltje aandachtig wanneer u niet altijd even lekker slaapt.

Bijna alle "slechte slapers" houden zichzelf wakker...

Hier volgt even een kleine bloemlezing slaapverpestende mantra's :

o... het lukt me weer niet...o.. hoe moet dat nou, ik moet morgen wel fit zijn. o... wat is het warm... o wat heb ik een jeuk... o ik moet plassen... o... ik heb zo'n dorst.. o.. die slaappillen helpen ook al niet....

Deze teksten worden dan voortdurend herhaald zodat het magische inslaapmoment telkens door dit "kleuterklasje" verstoord wordt. Het ongedisciplineerde en bangige kleuterklasje.

Dus... Versteeg???

Als ik van plan ben om te gaan slapen dan wordt er niet meer gedacht. De inslaapverstoorders noem ik kleuters. Negeren. Hebt u een beetje jeuk? Verdomd interessant maar dat trekt echt wel weer weg. Hebt u een beetje dorst? Ach gossie! Nou u kunt een week zonder drinken en dan leeft u nog.

Nu komen we even bij Hannibal Smith van het A-team. Hij deed ooit de uitspraak: "Vietnam leeft wel in mijn gedachtenwereld, maar ik denk er niet aan...! "

Dit is de kern van mijn slaapverhaal. Denken is een verstorende activiteit voor het wegglijden. En zo simpel is het.

 

Egoïsme maakt ongelukkig

Maar direct een waarschuwing: altruïsme kan ook ongelukkig maken. Daarover een andere keer meer.

Aanleiding voor dit stukje is een mailtje dat ik naar een ongelukkige voortdurend ontsporende vrouw stuurde en waarin ik een paar begrippen beschreef die ik u niet wil onthouden.

Je eigen belang in de gaten houden is geen egoïsme. U betreedt dit terrein zodra u blind begint te raken voor het belang van de ander. Is dat erg? Ja. Egoïstisch handelen kan best even een prettig gevoel geven maar op de langere termijn is iedere egoïst(-e) ongelukkig.

Ik heb een paar tegeltjeswijsheden die ik u in overweging wil geven:

Zo... Hier moet u het mee doen. Sommige dingen raak ik alleen aan. Ik analyseer ze niet kapot. Wel wil ik u meegeven dat u uzelf het beste dient door met een ander rekening te houden.

Wat gij niet wilt dat u geschiedt... doe dat ook een ander niet.

Ik heb gezegd. Klaar.

 

Aandacht voor Aandacht....

Aanleiding voor dit stukje is een telefoongesprek dat ik gisteravond over dit onderwerp mocht hebben.

Bijna iedereen heeft behoefte aan aandacht. Ik zeker en de poes ook. Lees gerust het stukje over de manifeste klacht nogmaals. Aandacht stimuleert mensen tot grote prestaties. Ook de verkoopkunde begint met aandacht. Ik zal de structuur van een goed verkoopgesprek nu niet helemaal uitkauwen maar ik kan u wel vertellen dat er veelal gebruik gemaakt wordt van het AIDA-model. De letters die dit woord vormen zijn :

Het attention wordt in het Nederlands vertaald als aandacht trekken. Zonder aandacht geen verkoop. Aandacht is prettig.

Helaas... Aandacht heeft ook een schaduwkant en daar wil ik het vandaag over hebben. Ziekelijke aandachtstrekkers.

We ontdekken het al als kind. We vallen van ons fietsje en er ontstaat een wondje. Voor we het weten wordt onze stommiteit beloond met troostende woordjes, snoepjes en noem maar op. Sterker nog: ik heb het heel wat keren mogen meemaken dat iemand zich bezeerde en zich alleen waande. Geen traan, geen au, niks! Zodra er zich een ouder/verzorger meldde kwamen de tranen en werd het leed als nog te gelde gemaakt.

Leed geeft aandacht en aandacht is lekker. waar wil ik naar toe? Aandachtsjunkies. Mensen die niet geïnteresseerd zijn in de oplossingen die anderen voor hun zogenaamde "probleem" aandragen maar voornamelijk genieten van de belangstelling.

Men maakt misbruik van de menselijke behoefte om aardig of hulpvaardig te zijn. Ambulancepersoneel krijgt bij rampen de opdracht om de mensen met schaafwondjes die het hardst om hulp roepen voorlopig te negeren en de aandacht in eerste instantie te geven aan degenen die geen geluid meer kunnen maken.

Een hard maar goed systeem. Aandacht is een economisch goed. Dit wil zeggen dat het schaars is en dus niet onbeperkt beschikbaar. Zo genoeg gedaan voor vandaag. Morgen schrijf ik dit stukje verder. Het is heel nuttig. Al te goed is buurmans gek. En niet anders.

 

Groothandel in twijfel!

 

Het grootste taboe: opvoeding!

Toen ik nog een kind was had ik een vriendje Sjakie. We speelden veel op en rond het water en op een dag ontfermde hij zich over een achtergebleven eendenjong. Hij voerde het beestje en beschermde het. Binnen enkele dagen liep het beestje de hele dag achter hem aan. Sjakie was de moedereend geworden en de natuur vertelt ons dat we de ouders moeten volgen. Ook met dit absurde verschil werd er gevolgd.

Ook bij mensen is een dergelijk mechanisme ingebouwd: wat de ouders doen is goed en wat niet goed is wordt goedgepraat. Dit gold ook voor mij. Wat mijn ouders vertelden was waar ook als het niet waar was. Zij hadden beiden in een Jappenkamp vertoefd en hun mening over Japan was negatief. Zo vertelden ze ons dat alle producten die uit dit land kwamen goedkope rommel was. Het tegendeel bleek waar. Yamaha, Nikon, Honda, Toyota, Mizuno, Brother en ga maar door: zeer volwaardige producten. Een vriendje van mij had een Honda brommer gekocht. De reactie van mijn ouders: "O, o wat zonde van zijn geld om dat aan die Japanse rommel uit te geven". Toen Cor met de brommer verscheen kon ik daar niks vreemds aan ontdekken. Sterker nog, het ding zag er prachtig uit. Toen hij wegging ging ik kijken hoe deze vertoning zich ging ontspinnen en had zo mijn door mijn ouders gekleurde fantasieën paraat. Cor ging zitten, stak de sleutel in het contact en met een vloeiende beweging kwam de Honda tot leven. Niks problemen. De brommer heeft hierna nog jarenlang voor zorgeloos rijplezier gezorgd en zelfs Cor overleefd, maar dat is weer een ander verhaal.

Ook aangaande lichaamsgewicht werden wij verkeerd geprogrammeerd. Mijn ouders hebben gebrek gekend en die ervaring wilden zij ons besparen. Gevolg hiervan was dat we allemaal te dik waren. Wanneer een goedbedoelende onderwijzer ons hierop wees en wij vertelden dit thuis dan werd er direct gehakt gemaakt van deze opmerkingen: "dat schriele mannetje weet daar helemaal niks van, pff moet je hem eens zien lopen enz. enz. ".

Onverstandig gedrag werd hierdoor niet aangepakt. En zo waren er veel meer "waarheden" die toch in werkelijkheid heel anders bleken te liggen. Wij hadden het geluk dat de informatie die wij van huis uit hadden gekregen vaak zo absurd was dat deze geen stand kon houden.

Nou wordt er weleens gesteld dat een goede leugen vaak een kern van waarheid bevat en dat geloof ik. Indien deze kern maar groot genoeg is dan zal de neiging tot onderzoeken niet al te groot zijn.

Hoe dan ook: twijfel vormde mij en corrigeerde een boel onzin. Dit onderwerp zal snel vervolgd worden!

Twijfel is het onderhoud van de geest.

Een auto heeft onderhoud nodig net zoals een huis, een fiets, ons gebit enz. enz. . Laat u dit onderhoud achterwege dan kunt u er zeker van zijn dat uw product snel niet meer betrouwbaar zal zijn en vroeg of laat u in de steek zal laten. Hetzelfde geldt voor de geest.

Onderhoud bestaat uit inspecteren, reinigen, repareren en vervangen. Vandaag ga ik het hebben over inspecteren en wel inspectie van denkbeelden.

Dit is een belangrijk onderwerp dat erg ingewikkeld lijkt. Het valt mee! Kernvraag is of een gedachte (nog) wel in orde is: een gedachte durven betwijfelen.

Nou is het nare dat "twijfel" geheel ten onrechte een negatieve geur met zich meedraagt en verbonden is met besluiteloos zijn. Het tegendeel is waar. Ja, inderdaad punt.

Een gedachte die de toets der twijfel doorstaan heeft kan weer een hele tijd probleemloos mee.

Twijfel heeft te maken met bekijken van de andere kant van de medaille. Tijd voor een voorbeeldje.

Ooit verliep bij mij de sanering voor mijn gebit en ik belichtte voornamelijk de redenen om niet naar de tandarts te gaan:

Nou! Dat zijn toch goede redenen om niet te gaan. Na enkele jaren begon ik toch te twijfelen of het wel zo verstandig was om dit gedrag door te zetten. Waarom zou ik wel gaan?

En zo wonnen de argumenten om wel te gaan al twijfelend terrein. Resultaat: ik ging en heb nu op mijn 60e nog een prachtig gebit. Twijfel gaf mij mijn glimlach terug.

Twijfel is dus eigenlijk de voors en tegens op een rijtje zetten en daarna een weloverwogen beslissing nemen die weer een hele tijd mee kan!

Don't put all your eggs in one basket

Een wijze Engelse uitdrukking die oproept om rekening te houden met onheil. Voor sommige inwoners van Appelscha zal ik hem nog even uitleggen: wanneer je al je eieren in 1 mandje stopt en het mandje gaat verloren dan ben je alles kwijt. Verdeel je je eieren over meerdere mandjes en er gaat er dan 1 verloren dan heb je nog wat over!

Waarom kom ik hier mee? Ik kom regelmatig mensen tegen die in een gat gevallen zijn. Zij hebben altijd voor iets geleefd maar dat iets is weggevallen en wat er over bleef was niets. Eigenlijk is het nog schrijnender: ze hebben zich door iets laten leven....

Vandaag hou ik het kort. De trap moet nog geschilderd worden zodat de workshop bezoekers via een frisse trap een hoger niveau van denken kunnen bereiken. Laat u niet leven maar neem de leiding. Don't put all your eggs in one basket. Ik heb gezegd.

Wat ik nooit vergeten zal al word ik 100 jaar...

Deze tekst werd ooit gezongen door iemand die zeker geen 100 jaar geworden is: Wim Sonneveld. In het nummer "Tearoom Tango" bezingt hij hoe hij met zijn boosheid jegens iemand die hem belazerd heeft omgaat: herkauwen en zinnen op wraak.

Wat mij betreft een niet al te geweldige manier van in het leven staan maar toch raakt de tekst me. Wat ik nooit vergeten zal al word ik 100 jaar gebruik ik zelf ook, maar dan niet met het negatieve maar met het positieve. Ik put veel blijdschap uit het af en toe in herinnering brengen van de mooie dingen die ik heb meegemaakt en ik ga u even iets vertellen uit mijn recente geschiedenis. Enige tijd terug kwam mijn leven plotseling op zijn kop te staan en was ik van de ene op de andere dag arm. Het leven zag er treurig uit. Echter uit allerlei hoeken kwam men de gekraakte Menno te hulp en snel lachte het leven me weer toe.

Mensen uit een ver verleden boden me geld aan(dat ik overigens niet accepteerde) en mijn buren toonden zich fantastische mensen. Ik zal dit nooit vergeten... al word ik 100 jaar. In een eerder stukje meldde ik al: waar je je aandacht op richt dat groeit. Ik richt mijn aandacht niet op wrok of narigheid maar op alle moois wat ik heb meegemaakt. Ik garandeer u dat dit lekkerder leeft dan de manier waarop het stukje begon. Ik heb gezegd.

Wat is wijsheid?

Vandaag eens even mijmeren over wijsheid en het belang hiervan. Wijsheid heeft in mijn ogen veel te maken met de manier waarop men reageert. Heeft wijsheid iets met kennis te maken? Zeker wel. Wijsheid maakt het vergaren van kennis gemakkelijker en het gebruik hiervan effectiever.

Ik heb veel schuimbekkers mogen ontmoeten die te pas en te onpas hun mening gaven: "we leven in een vrij land dus ik mag zeggen wat ik wil!!".

Dit klopt min of meer wel, echter men mag dingen wel zeggen maar het is niet verplicht. Wijsheid en terughoudendheid houden van elkaar. Spreken is zilver maar zwijgen is goud zegt eigenlijk al genoeg.

Terwijl ik lekker aan het typen ben komen er een aantal spreekwoorden/uitdrukkingen bovendrijven die aan dit onderwerp gerelateerd zijn: eieren voor je geld kiezen, liever een half ei dan een hele dop, de strijdbijl begraven, wie wind zaait zal storm oogsten, beter hard geblazen dan de mond verbrand, wie zijn billen brandt moet op de blaren zitten, water bij de wijn doen..... en zo kan ik nog een tijdje doorgaan maar ik zal nu stoppen. Nou ja, eentje nog: een gewaarschuwd mens telt voor twee.Vooruit: als het niet kan zoals het moet dan moet het maar zoals het kan. Stop.

Wat is de gemeenschappelijke component? Slimme aanpassing denk ik. Maar laat dit stukje lekker gisten. Er is iets geraakt. Ik ga nu wat anders doen en zal er ongetwijfeld op terug komen. Haastige spoed is zelden goed.

Wellicht kom ik er helemaal niet op terug... Zou wijsheid kunnen zijn: ken uw uitdrukkingen en gezegdes en gebruik ze????

 

Wraak

Vandaag laat ik mijn licht schijnen over dit belangrijke onderwerp. Waarom is leven met wraak schadelijk? Een goede vraag die een goed antwoord verdient.

Wat is het grote gevaar van wraak? Overcompenseren. Stelt u zich eens voor: Jan en Piet. Jan heeft Piet iets aangedaan en deze gaat wraak nemen. Hij gaat het hem dubbel en dwars betaald zetten. Een reactie kan niet uitblijven. Er wordt weer dubbel en dwars gecompenseerd en zo ontstaat er een escalatiespiraal. Wat begint met een kleinigheidje eindigt in een complete oorlog.

Goede bestuurders snappen dat deze manier van met elkaar omgaan maar tot één ding kan leiden: chaos. De staat straft en niemand anders...(beetje kort door de bocht). Onderdanen mogen niet meer voor eigen rechter spelen en wanneer ze dit wel doen dan grijpt de overheid in. Deze taak is dus gericht op het handhaven van orde. Dit is macro-niveau en levert over het algemeen welvarende en vreedzame samenlevingen op.

Duidelijk? Particuliere wraak hoort niet in een beschaafde samenleving en dus ook niet in haar bewoners.

Love supreme

Vandaag aandacht voor dit mooie liedje van Robbie Williams! Voordat ik een paar nuttige stukjes uit de tekst ga belichten ook nog even aandacht voor de clip die bij dit nummer hoort. De ogenschijnlijk hilarische clip gaat over de tijd van de gentleman-racers. Een hoofdrol is weggelegd voor Jackie Stewart en een tragische bijrol voor Albert François Cevert Goldenberg algemeen bekend als François Cevert. Zij speelden jarenlang een hoofdrol in een extreme wereld. Een wereld waarin juichen en rouwen hand in hand gingen. Ik kan er uren over vertellen maar ik doe dit niet. Wel plaats ik even een foto van de Franse held en als u goed kijkt kunt u zien wat ik bedoel.

gentleman raccers

De song. Wat mij als eerste raakt is : "is there a tumor in your humor, are there bags under your eyes?" Ik vind het fantastisch, maar ga er nu verder niet op in. Heel de tekst is gecondenseerde wijsheid.

Vandaag wil ik het hebben over: "you can't avoid the sentiment that echoes in your ear". In je hoofd bevind zich veel informatie en ook wat onzin. Nou is het vervelende dat deze informatie te pas en te onpas tevoorschijn kan komen nee.... zal komen. Zo werken de hersenen: zo werkt het proces van onthouden, het is een doorlopend geroer in informatie. Ik ga tot een punt proberen te komen. De informatie komt en de informatie gaat.... behalve. Wanneer we er aandacht aan gaan geven. Dan worden zaken die op de co-processoren draaien ineens vol op het beeldscherm gezet. Zoals eerder gezegd: waar je je aandacht op richt dat groeit. Nou kende ik een vrouw die iets naars had meegemaakt: zij was gestalkt. Nadat dit gebeurd was maakte ze er een missie van om de stalker te vergeten. Denkt u dat dat lukte? Nee, natuurlijk niet: waar je aandacht op richt dat...enz.. Het resultaat was dat ze met bijna niks anders bezig was. Niet zo handig, maar toen bestond deze site nog niet.

Tijd om heel kort door de bocht te gaan: "minder leuke" ervaringen zijn er gewoon en hoe meer we ze accepteren hoe minder we er last van hebben. You can't avoid the sentiment that echoes in your ear" en alsof dit niet genoeg is: "let it be". Ik heb gezegd.

Vervelend

Vandaag tijd om de afdeling betweterij eens aan het woord te laten. Het onderwerp is gelijk aan de titel want dit woord wordt heel vaak verkeerd gebruikt en juist deze site is erop gericht om dingen wat duidelijker te krijgen. Vandaar. Iets is vervelend wanneer het verveelt. Punt. Om verveling te voorkomen volgt nu een uiting meerkeuze-reacties!

"Mijn vakantie gaat niet door" ...

De betere lezers zullen inmiddels B omcirkeld hebben. Dit was het voor vandaag. Nou dat valt mee toch?

Tijd voor een grapje!

Vandaag een grapje gemaakt dat ik de trouwe lezer niet wil onthouden. In dit voorbeeld kunt u zien dat bij humor er op ernstige wijze vaak flauwekul gecommuniceerd wordt. De kracht van humor is in mijn ogen dat eerst het gemoed van de ander naar heel serieus gebracht wordt en bij het "uitkomen" naar heel ontspannen. Dit geeft een grotere "gemoedsfluctuatie" waardoor het effect maximaal is. U hoeft dit niet te snappen. Het grapje (echt gebeurd vandaag 15-8):

 

Bij de apotheek.....

Vanochtend kwam ik bij de apotheek voor mijn herhalingsreceptje. Nummertje getrokken en geduldig plaatsgenomen tussen de wachtende mensen. Als haviken zat een ieder in de gaten te houden of men al aan de beurt was....
Achter de toonbank stond een nieuwe mevrouw. Het was zover... nummer 121 was aan de beurt, ik dus. "Meneer, wat kan ik voor u doen?"opende ze. 
Omdat er nogal veel mensen zaten besloot ik een grapje te maken en zei met een zo hard en dom mogelijke stem: "Ik kom voor de griepspuit! ". Verbaasde gezichten in de wachtruimte en radeloosheid in de ogen van de baliemedewerkster. Voor de zekerheid ging ze toch maar even in de computer kijken en toen hielp ik haar uit de droom en vertelde waar ik echt voor kwam. Er werd in verschillende dialecten gelachen en nog verder toegelachen verliet ik gewapend met mijn medicijnen dit pillenpaleis. Een aardig begin van de dag.

De liefde...

De kunst van humor heeft veel te maken met het omgaan en keren van nare situaties en weinig te maken met lol en pret. Kenmerkend voor liefde is dat het ook veel te maken heeft met het omgaan met het negatieve: fouten, narigheid, tekortkomingen enz. enz. .

Voor dat ik hier verder wat over zeggen ga wil ik u een (schrik niet!) tekst uit de bijbel voorleggen. En nee, ik wil u niet bekeren althans niet op het gebied van religie. De tekst:

 Al ware het, dat ik de talen der mensen en der engelen sprak, en de liefde niet had, zo ware ik een klinkend metaal, of luidende schel geworden.

 En al ware het dat ik de gave der profetie had, en wist al de verborgenheden en al de wetenschap; en al ware het, dat ik al het geloof had, zodat ik bergen verzette, en de liefde niet had, zo ware ik niets.

 En al ware het, dat ik al mijn goederen tot onderhoud der armen uitdeelde, en al ware het, dat ik mijn lichaam overgaf, opdat ik verbrand zou worden, en had de liefde niet, zo zou het mij geen nuttigheid geven.

Na zo'n mooie tekst is er al veel invulling aan het thema gegeven. Liefde laat zich in zware tijden gelden. Liefde is: er zijn ondanks. Iets doen ondanks. Ga ik ook nog even over het koning Willem Alexander hebben. Lekker bezig. Hij koos voor zijn vrouw, zelfs wanneer hem dit het koningsschap gekost zou hebben. Offers maken of het offers willen brengen gaat hand in hand met liefde. Ik heb gezegd.

Hoe word ik handig?

Even een heel ander onderwerp. Handigheid of eigenlijk liever handvaardigheid. Velen denken dat ze met hun handen weinig tot niks kunnen. Het tegendeel is waar.

Hoe komt dat nou dat sommigen supermooie dingen kunnen maken en anderen niks voor elkaar lijken te krijgen. Ik sprak hierover met een jonge vent die net als ik "gouden handen" heeft. Het hele verhaal zal ik u besparen maar ik wil u geheel gratis de sleutel tot handigheid geven.

De sleutel.

Even heel goed opletten en wanneer u de komende zinnetjes goed op u in laat werken dan verandert uw handvaardigheid op slag.

Veel mensen kijken wat ze doen.... en hier zit hem de omweg die dingen nodeloos ingewikkeld maakt.

Vaklieden kijken niet wat ze doen maar wat er gebeurt!!!!! Dit is het grote verschil. Je hersenen zijn in staat om meer dan een miljard berekeningen per seconde uit te voeren. Wanneer u ziet dat u valt worden er tientallen spieren geactiveerd om u te beschermen. Daar hoeft u niet over te denken: handelen door te zien wat er gebeurt. Dit zelfde mechanisme werkt zo met lassen, verfspuiten, gipswerk en ga maar door. Kijk wat er gebeurt en uw hersenen vullen de rest aan. Dit is het verschil. Ik heb gezegd.

wijsheid komt naar je toe

Vanochtend zat ik tijdens mijn spaarzame vrije minuutjes even naar Discovery te kijken en wel naar American Chopper. Ogenschijnlijk gaat dit programma over het bouwen van motoren maar dit ligt anders. Voor mij in elk geval. Voor mij gaat dit programma over het samenwerken tussen mensen, relaties en emotie. Dat is andere koek.

Wat viel mij vanochtend op? De mooie en treffende woorden van een gouerneur. De opnames werden gemaakt tijdens de vorige overstroming waarbij zeer veel leed en schade aan de orde waren. De gouverneur sprak met motorenontwerper Paul Teutul junior over het op grootse wijze onthullen van een bijzonder project. Want... zo zei hij: "de mensen hebben nu niet alleen hulp nodig, maar ook iets om naar toe te leven".

En zo is het. De ellende van vandaag de dag wordt even vergeten zodra men zich gaat verheugen op iets moois in de toekomst. Persoonlijk verheug ik me op heel veel dingen en dat dit vaak zaken zijn die helemaal nooit gerealiseerd zullen worden doet niet ter zake. Dit was het college voor vandaag. Ik heb gezegd.

Vandaag: de les van Ozzy Osbourne/paranoid

Ik ben geen fan van hem. Toch raakte het nummer "paranoid" me vroeger al en ik denk nu een beetje beter te weten waarom. Vanochtend keek ik op Youtube naar zijn optreden bij Buckingham Palace. Een geweldige show, maar één zinnetje heb ik enkele malen teruggespoeld: ".....help me occupy my brain".

Heel intrigerend en misschien vertaal ik het verkeerd maar ik maak hieruit op dat hersenen bezet moeten worden. Het is eten of gegeten worden en ik denk dat dit een belangrijke peiler is in mijn geestelijke weerbaarheid. Ik heb de meest bizarre gebeurtenissen meegemaakt maar bleef recht overeind. Waarom? Omdat ik deze gebeurtenissen niet mijn hersenen liet veroveren maar zelf bepaalde wie en wat er serieus mocht nestelen. Actief inrichten, actief de baas zijn houdt de rommel buiten. Ik heb gezegd.

San Quentin - Johnny Cash

Rijkdom heeft niks met geld te maken. Strikt genomen behoor ik tot de nieuwe armen maar ik voel me echt ongelofelijk rijk en vaak ook zeer gelukkig.

Dit gevoel wordt gevoed door een heel palet vol activiteiten die het leven kleur geven. Gratis! Zoals u al gemerkt hebt luister ik regelmatig naar muziek en wel op de Menno-manier. Hoe doe ik dat? Voorbeeld:

Vanochtend kwam Johnny Cash in mijn hoofd op bezoek. Ik besloot te gaan kijken naar zijn machtige optreden in de toen zeer roemruchte gevangenis San Quentin. Hij schreef een nummer over deze inrichting en vertolkte het heel mooi tijdens een optreden aldaar. Met een beetje zoekwerk kunt u dit wel terugvinden.

Zo'n song duurt ongeveer 3 minuten. Ik kijk en luister er dan vele keren achter elkaar naar en laat alles in mijn hoofd vrijelijk resoneren. Hierna pak ik uit al deze mooie tekst één zinnetje en besluit daar wat over te gaan schrijven.

Het zinnetje:

I've seen 'em come and go and I've seen 'em die
And long ago I stopped askin' why.

Dit is een belangrijke actie. Stoppen met jezelf vragen te stellen die veelal toch niet of niet volledig beantwoord kunnen worden. Zoals sommigen weten heeft mijn broer zelfmoord gepleegd. Vaak werd mij gevraagd: waarom??? Ik zal u dit zeggen deze vraag is voor mij niet interessant. Zoals al in het eerste stukje gesteld (ode aan de heer van Trigt) komen wij nooit achter de werkelijke reden en levert het blijven herhalen van deze vraag slechts pijn op.

Ik weet dat en Johnny wist het en mooier nog: u weet het nu ook. Ga ook eens op zoek naar mooie en nuttige tekst en muziek. Het is er te over en kan u veel goeds brengen. Ik heb gezegd.

de stratenmaker...

Ik kijk vaak youtube-filmpjes. Vaak over vaardigheden waar ik nooit wat mee zal doen. Vandaag keek ik weer naar een vreemd filmpje over tegels leggen.....

Terwijl ze met dit nare werk bezig zijn ontspint zich een gesprek over geluk.... Zegt die ene legger tegen de ander: wanneer je de dingen doet die je niet leuk vindt dan word je bevrijd....

Dit zinnetje kwam zomaar uit de lucht vallen en ik denk dat deze keienheuter het grootste gelijk van de hele wereld heeft. Het omgekeerde is ook waar: wanneer je alleen de dingen doet die leuk zijn dan word je nooit bevrijd! Snap u ?

Ik heb gezegd.

Verliezen!

Toen in één van de vele James Bond films aan hem gevraagd werd of hij goed tegen zijn verlies kon gaf hij het grappige antwoord: "tja, dat weet ik eigenlijk niet want ik heb nog nooit verloren!".

De realiteit is anders. We verliezen allemaal: dierbaren, wedstrijdjes, relaties, bezittingen en vul maar in. Uiteindelijk verliezen we ook nog het leven. Het leven is gemeen! Of niet???

de grootste fout rondom "verlies"

Dit wordt een beetje ingewikkeld stukje maar het is wel belangrijk en ik wil gelijk met de deur in huis vallen: binair denken.

Met binair denken reduceren we de werkelijkheid tot een zwart-witvoorstelling.

Bij zwart-witdenkers is het winnen of verliezen. Stelt u zich eens voor: de marathon van New York. Kortgeleden deden daar 4821 deelnemers aan mee. In mijn fantasie kwam ik twee van hen tegen. Aan de eerste vroeg ik: "en, hoe ging het??". Het antwoord van de binaire denker was kort en zuur: "verloren!".

Aan de ander stelde ik dezelfde vraag en er volgde een enthousiast verhaal over de ervaring van dit evenement. De superlatieven vlogen me om de oren.

Dit verzonnen verhaaltje geeft aan hoe men iets kan inkleuren. Er is geen verlies zonder winst en omgekeerd ook en wie dat niet ziet spreekt Johan Cruyff tegen. Ieder nadeel hep zijn voordeel.

Ik heb gezegd en Johan ook.